Komkommertijd

In de media wordt de vakantietijd vaak als komkommertijd aangeduid. Je krijgt dan de herhalingen van oude series en films te zien en vaak wat onzinnige berichtgeving in de krant. Normaal gesproken valt me dat niet zo op, omdat ik altijd wel ergens mee bezig ben in en om het huis. Maar sinds afgelopen donderdag is daar verandering in gekomen.

Een ongeluk zit in een klein hoekje

Ik heb namelijk een ongelukje gehad in huis. Hoe het precies gebeurd is kan ik niet reconstrueren. Het gebeurde zo snel: de welbekende “split second”. Op de één of andere manier ben ik van de onderste traptrede gegleden, gevallen en behoorlijk door mijn enkel gegaan.

In eerste instantie dacht ik dat het wel mee viel. Een drukverband werd aangelegd door mijn persoonlijke EHBO-er en een coolpack voor de zwelling. Dit zou toch wel voldoende moeten zijn? Gewoon doorgegaan met werken en klusjes in huis. ’s Middags bleek dat ik niet meer op mijn voet kon staan. Toch maar even contact opgenomen met de huisarts. Na controle door naar het ziekenhuis en spoedeisende hulp voor foto’s en beoordeling.

Spoedeisende hulp

Na aankomst in het ziekenhuis word ik in een rolstoel gezet en rijden we naar de juiste afdeling. Bij de spoedeisende hulp werden we allervriendelijkst ontvangen en ingeschreven. In de wachtkamer zitten meerdere mensen te wachten totdat ze aan de beurt zijn. Het is een drukke avond. Hoe lang je moet wachten heeft te maken met welke specialist er voor jouw aandoening beschikbaar is. Met alle begrip wacht ik, want er zijn altijd mensen er erger aan toe dan ik. Gelukkig liggen er voldoende magazines om de tijd door te komen.

Breuk

Nadat de foto’s beoordeeld zijn, kwam het nieuws: je hebt een breuk aan de zijkant van je voet. Voor het eerst van mijn leven in het gips. Ik verheug me op een knalroze variant. Helaas was de keuze beperkt. Bij deze afdeling is alleen rood, wit en blauw beschikbaar. Mijn motto: mooi rood is niet lelijk. Aldus geschiedde. Ik sta nog niet stil bij de gevolgen en de beperking van mijn bewegingsvrijheid.

Thuis aangekomen blijkt het toch niet zo makkelijk om met krukken te lopen. Wij wonen in een split level woning met trappen van zes treden. Een fantastisch fijne woning, maar in dit geval niet zo praktisch. We maken plannen om te zien hoe we het zo comfortabel mogelijk kunnen inrichten.

Met mijn bureaustoel rijd ik door de ruimten op de benedenverdieping. Verschillende krukjes en tafeltjes worden strategisch neergezet. Laptop binnen handbereik, been omhoog en aan het werk. Dacht ik….. En wat blijkt? Ligt internet eruit! Een landelijke storing van onze provider.

Murphy’s law. Tijd voor rust!

Onzinnige berichtgeving? Ach, ik hou je graag op de hoogte van wat er in mijn leven afspeelt. Een gezonde leefstijl is ook bijtijds je rust nemen. Gedwongen of niet.

Mijn vakantie wordt een periode van rust en reflectie. Van nieuwe inzichten en ideeën. Ik zal ze t.z.t. met je delen. Pas op waar je loopt. Ik wens je een fijne vakantie.